ماه مُحَرّم يا
محرمالحرام نخستين ماه تقويم اسلامي (هجري قمري) و به اعتقاد
مسلمانان از جمله? ماههاي حرام است. بههمانگونه که پيش از ظهور اسلام، در
دوران جاهليت، جنگ و خونريزي در اين ماهها ممنوع بود،
محمد نيز همان را تأييد کرد.
علت نامگذاري ماه محرم
تاسيس تاريخ براي مسلمانان در زمان خلافت خليفه دوم مسلمين و با مشورت حضرت علي (عليهالسلام) در سال شانزدهم هجري صورت گرفته است. مبدا تاريخ را هجرت پيامبر و ماه نخست آن را محرم، سالي که هجرت روي داده بود گرفتند.(1) علت نامگذاري اين ماه آن بود که در ايام جاهليت، جنگ در اين ماه را حرام ميدانستند.
ـ در دوم ماه محرم الحرام سال 61 هجري کاروان حضرت امام حسين (عليه السلام) وارد کربلا شد و سپاهيان دشمن که هر روز بر تعدادشان افزوده ميشد در روزهاي تاسوعا و عاشورا که روز نهم و دهم محرم ميباشد او و يارانش را به شهادت رساندند.
امام هشتم شيعيان امام رضا(عليه السلام) در خصوص اين ماه فرمود: در جاهليت، حرمت اين ماه نگاه داشته ميشد و در آن نميجنگيدند ولي در اين ماه، خونهاي ما را ريختند و حرمت ما را شکستند و فرزندان و زنان ما را اسير کردند و خيمهها را آتش زدند و غارت کردند و حرمت پيامبر را دربارة ذريهاش رعايت نکردند.
آيت الله ميرزا جواد ملکي تبريزي در «مراقبات» نوشته است: «کودکانم را ميديدم که در دهه نخست ماه محرم غذا نميخوردند و به نان خالي اکتفا ميکردند کسي هم به آنان نگفته بود ماه محرم شروع شده است گمان ميکنم عشقي دروني آنان را برميانگيخت.» (2) به همين دليل ماه محرم با حادثه عاشورا عجين شده است و فرا رسيدن آن دلها را پر از غم ميسازد و پيروان و شيفتگان امام حسين (عليه السلام) از اول محرم، محافل و مجالسي را سياهپوش کرده، به ياد آن امام شهيد به عزاداري ميپردازند.(3)